Podwieczorek przy herbatce

W XVIII wieku, gdy Anglicy cieszyli się urokami życia wiejskiego, jedną z nielicznych rozrywek arystokracji było składanie sąsiedzkich wizyt i plotkowanie. Z popołudniowego picia herbaty stworzyli narodowy rytuał. Serwisy do podawania wonnego napoju były wówczas bardzo rozbudowane. W skład kompletu dla dwunastu osób wchodziły nie tylko miseczki łub filiżanki ze spodkami, dzbanuszek do mleka, cukierniczka, ale również, miseczki do płukania rąk, imbryk z podstawką, zestaw łyżeczek, pojemnik na herbatę oraz dzbanek na gorącą wodę.

Przed przygotowaniem naparu czajniczek przepłukujemy wrzącą wodą. Następnie wsypujemy do niego sypką herbatę (łyżeczkę listków na filiżankę) i zalewamy ukropem. Do zaparzenia herbaty zielonej lub białej nie używa się wrzątku, tylko wody o temperaturze 70-95°C. Czajniczek przykrywamy pokrywką i czekamy, aż napar naciągnie. Czas zależy od rodzaju liści (nie powinien przekroczyć kilku minut). Gdy napój osiągnie żądaną moc, można nalewać go do filiżanek. Na stole, obok dzbanuszka, filiżanek i talerzyków z przekąską, powinna znaleźć się również cukiernica (chociaż eksperci zalecają picie herbaty bez cukru, który zabija jej smak) oraz mlecznik (picie herbaty z mlekiem to zwyczaj angielski, a kwestia, czy najpierw powinno się w filiżance znaleźć mleko, czy herbata - pozostaje do dziś nierozstrzygnięta i jest sprawą indywidualnych upodobań).

Porady

Koreczki układa się na szklanych tackach lub płaskich półmiskach na liściach sałaty. Bardzo efektownie wyglądają wetknięte na wykałaczkach w dorodną głowę czerwonej kapusty lub w duże jabłko. Zimne mięsa pieczone, pokrajane w poprzek włókien mięsnych na cienkie plastry, układa się rzędami na owalnych lub okrągłych płaskich półmiskach, opierając je jeden o drugi. Brzegi półmiska oraz środek lub jeden bok powinny pozostać wolne dla ułożenia dekoracji.